Ik vind het altijd leuk als je bij de entree van een huis al een indicatie krijgt van de sfeer van het huis en de bewoners ervan…
Vandaar dat er bij ons een aantal vreemde vogels bij de voordeur staan…

Ik ben echt niet de allergrootste liefhebber van carnaval. Er gek uitzien en gek doen kan ik ook in het normale leven wel. Daarentegen vindt Zoon het hele carnavalsgebeuren ontzettend interessant. Dus vandaar dat moeders het kind dan meeneemt naar de carnavalsoptocht in het carnavals-epicentrum van Twente: Oldenzaal. Om ons samen met een aantal familieleden in het feestgedruis te storten.
Overigens gaat het carnaval vieren wel op zijn apparte manier. Want waar je vele cowboys, indianen en piraten voorbij ziet komen, wil Zoon verkleed als paleontoloog. Geen enkel probleem natuurlijk. De broek en de hoed hebben we bij een outdoor-winkel gevonden en voor het jasje hebben Oma en Mama hun koppen bij elkaar gestoken.
Oorspronkelijk wilde hij eigenlijk als dinosaurus verkleed gaan, hetgeen mijn creativiteit behoorlijk op de proef stelde, maar enkele weken geleden moest het toch een paleontologenpak worden.
De optocht heeft hij fantastisch gevonden en op de terugweg werd menig wagen en menig liedje wetenschappelijk geannaliseerd. Het weer was deze dag anders ook fantastisch. In de zon was het zelfs wat te warm voor alle laagjes kleding die we uit voorzorg aangetrokken hadden om een aantal uren stilstaand in de buitenlucht uit te kunnen houden.
Vanochtend werd er carnaval op school gevierd. En ook dit was natuurlijk weer een groot feest. Hoe dan ook zit het carnaval er wat ons betreft nu weer op. En ach, voor iemand die eigenlijk niet van carnaval houdt, vond ik het best gezellig…

Vriendin en ik maakten samen een verjaardagscadeau voor Grote Broer. Vanwege het spelletje “Angry Birds” maakten wij een 3D Angrybird-spel. De pietjes en de varkentjes maakten we van vilt en van de bijgeleverde blokkendoos kun je hele bouwwerken maken voor de varkens.
Grote broer vond het een erg leuke verrassing, maar niet alleen hij….
Vriendin en ik mogen beide nog eens zo’n verzameling maken want Zoon en Vriendins Kids willen ook wel zo’n spel.

Hoe romantisch… het berichtje dat ik vanochtend in de krant las.
“Ik hou van jou omdat je me in bed laat liggen als ik teveel gezopen heb en dat je achter me aan gedweild hebt…”.
Nee, lekker dan…

Gisteren was ik met Vriendin naar Niels Holgersson om mijn lang verwachtte en lang voor gespaarde kaardmolen op te halen. Natuurlijk bleef het niet bij kaardmolen inpakken en weer naar huis, maar hebben we ook nog uitgebreid rondgeneusd. Ik heb er ook nog wat vilt en maerialen gekocht en nog een leuk pakketje voor mezelf en het pakketje van de Dinosaurus-sleutelhanger voor Zoon.
Aldaar hebben we heerlijk geluncht met verse broodjes en allerlei lekkers wat Vriendin had meegebracht in Japanse doosjes.
Afgesloten hebben we met een heerlijke wandeling over de heide.
Het was een heel gezellige dag. En ik ben ook super-blij met mijn kaardmolen. Aankomende week ga ik er uitgebreid van genieten als ik fijn wol mag gaan kaarden om vervolgens te vilten.

Afgelopen vrijdag vond het kinderfeestje van Zoon plaats. Omdat hij een enorme dinosaurus-fanaat is, moest het wel een dino-feestje worden. We begonnen de feestelijkheden hier thuis met het uitpakken van de cadeautjes die de gasten voor het verjaardagskind hadden meegebracht en met het opspelden van een dino-badge voor ieder kind. De kinderen waren zo blij toen ze hoorden dat ze de badge mochten houden, dat het feestje toen al succesvol was.
Nadat we de kinderen weer in hun jassen gehezen hadden en ze in de auto gepropt hadden, ging de reis naar het natuurhystorisch museum Natura Docet, vlak over de grens in Denekamp. Daar mochten de kinderen eerst aan een speciaal ingerichte dino-tafel zitten om wat te drinken. Daarbij vertelde een mevrouw van het museum iets over het museum en kwam een heuse paleontoloog zich voorstellen.
De paleontoloog ging vervolgens met de kinderen op stap door het museum om van alles over fossielen en dinosaurussen te vertellen en te laten zien.
Na de rondleiding waren er zelfgebakken dino-muffins (waarvan ik nog mix heb weten te bemachtigen, maar die Dr. Oetker uit het assortiment heeft gehaald…) en dino-koekjes (uit België).
Als volgende stond het uitgraven van een dinosaurus-skelet op het programma. Dit hebben de kinderen als het allerleukste ervaren. Ze waren ook zo heerlijk rustig en geconcentreerd aan het werk met z’n allen.
Thuis was er voor mij een pannekoek-bak-marathon. De maagjes werden dankbaar volgepropt met stapels pannekoeken, die waren versierd met allemaal verschillende hagelslaggen, vruchtenhagels, stropen e.d.
Al met al was het een succesvol feest en de kinderen gingen blij en tevreden weer naar huis met nog een dinosaurus-verrassing.

En ik? Ik was ‘s avonds op… pffffffff….

Op de school van Zoon doen de kinderen elke ochtend op het schoolplein ochtendgymnastiek, waarbij de muziek over het schoolplein schalt.
Vanaf vandaag wordt er ‘s ochtends op het hieronder volgende lied gedanst en dat is voor de kinderen een enorm feest, waardoor ze dagelijks het eerste uur les fris en fruitig beginnen.

Heerlijk, heerlijk, de zon die me om de oren schijnt.
Ik heb vast al tientallen keren gezegd dat ik totaal geen wintermens ben en niet houd van alle bijkomstigheden als sneeuw en ijs en dat ik bovendien het allerliefst een flinke winterslaap houd… maar nu de zon er zo heerlijk doorkomt waag ik me zelfs bij 1°C naar buiten voor een wandeling.
Er liggen nog een aantal plakken sneeuw in de tuin, maar het feit dat het overgrote deel van de enorme laag die hier lag, het afgelopen weekend verdwenen is, doet bij mij weer de hoop op de lente oplaaien!

Maar ja…. of ik nu te vroeg juich……??

Voor op de adventskrans voor de klas van Zoon heb ik dit menneke met midwinterhoorn gemaakt. Hier in deze streek (Grafschaft Bentheim) wordt er nog steeds de midwinterhoorn geblazen tussen de 1e advent en 3-koningen. Van vroeger uit was dat om de winterzonnewende te begroeten, maar tegenwoordig wordt de midwinterhoorn geblazen om de geboorte van Christus aan te kondigen. Ik heb voor het menneke een kledendracht uit deze streek genaaid, met originele Nedersaksische kledendracht-stof, omdat de blazers alhier ook veelal in kledendracht gestoken zijn.
De kindertjes, die ademloos luisteren naar de tonen van de midwinterhoorn, had ik vorig jaar al gemaakt voor op de krans, maar ik vond dat ze prima bij dit tafereeltje zouden passen. De rest van de krans heb ik vrij rustig gehouden.